انواع رزین 

دو نوع اصلی رزین وجود دارد: رزین های ترموپلاستیک و رزین های ترموست.

رزین ترموپلاستیک

رزین‌های ترموپلاستیک دسته‌ای از پلیمرها هستند که با حرارت ذوب شده و پس از سرد شدن دوباره سخت می‌شوند، بدون آنکه ساختار شیمیایی‌شان تغییر کند. 

رزین ترموست

رزین‌های ترموست دسته‌ای از پلیمرها هستند که پس از فرآیند پخت، ساختارشان به‌طور دائمی سخت و غیرقابل ذوب می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود در برابر فشار و شرایط محیطی سخت، مقاومت بالایی داشته باشند.

رزین اپوکسی

رزین اپوکسی یکی از مهم‌ترین خانواده‌های رزین‌های ترموست است که پس از واکنش با عامل پخت مناسب، ساختاری شبکه‌ای، سخت و مقاوم ایجاد می‌کند. این گروه از رزین‌ها به دلیل چسبندگی، مقاومت مکانیکی و شیمیایی مناسب در پوشش‌ها، چسب‌ها، کامپوزیت‌ها و صنایع مختلف استفاده می‌شوند. برای آشنایی کامل با ساختار، انواع، نحوه پخت و کاربردهای این خانواده، مقاله رزین اپوکسی چیست؟ را مطالعه کنید.
برای مشاهده محصولات موجود و بررسی قیمت و خرید رزین اپوکسی، به صفحه محصولات رزین اپوکسی مراجعه کنید.

رزین پلی استر

رزین پلی‌استر یکی از پرکاربردترین رزین‌های ترموست است که به‌دلیل قیمت مناسب و سهولت استفاده، جایگاه ویژه‌ای در صنایع مختلف دارد. این رزین به‌طور گسترده در تولید کامپوزیت‌هایی مانند فایبرگلاس به کار می‌رود و به‌خاطر مقاومت مکانیکی قابل‌قبول، در پروژه‌های متوسط تا بزرگ انتخابی اقتصادی محسوب می‌شود. 

رزین پلی‌یورتان

رزین پلی یورتان رزین چسبناک تری است که پس از عمل آوری ساختار نرم و انعطاف پذیرتری نسبت به اپوکسی یا پلی استر ایجاد می کند.

رزین فنولیک

رزین های فنولیک پلیمرهای ترموست هستند که از فنل و فرمالدئید به دست می آیند. 

رزین وینیل استر

رزین های وینیل استر ترکیبی بین رزین های پلی استر و اپوکسی هستند که برخی از مزایای هر دو را با هم ترکیب می کنند. آنها در برابر خوردگی مقاوم هستند و مقاومت شیمیایی بسیار خوبی دارند و برای استفاده در محیط های تهاجمی مانند کارخانه های فرآوری شیمیایی و سازه های دریایی مناسب هستند.