ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی فنول (Phenol)

خواص فیزیکی

ظاهر: فنول مایعی بی رنگ تا صورتی روشن است که می تواند در دماهای پایین تر به صورت جامد کریستالی سفید رنگ ظاهر شود.
بو: بوی شیرین و قیری دارد.
وزن مولکولی: وزن مولکولی فنل حدود 94.11 گرم بر مول است.
نقطه ذوب: این محصول دارای نقطه ذوب حدود 41 درجه سانتیگراد است.
نقطه جوش: نقطه جوش فنول کومهو حدود 182 درجه سانتیگراد است.
حلالیت: این ماده در آب محلول است (تقریباً 8.3 گرم در 100 میلی لیتر در دمای اتاق) و یک محلول همگن تشکیل می‌دهد. همچنین در حلال‌های آلی مانند اتانول، اتر و کلروفرم محلول است.

خواص شیمیایی

اسیدیته: فنل یک اسید ضعیف است و می‌تواند یک یون هیدروژن (H+) برای تشکیل یون‌های فن اکسید (C6H5O-) اهدا کند. pKa آن تقریباً 10 است که باعث می شود اسیدی تر از الکل ها باشد اما اسیدی آن کمتر از اسیدهای کربوکسیلیک است.
واکنش‌پذیری: فنل کومهو به دلیل وجود گروه هیدروکسیل (-OH) و حلقه معطر، تحت واکنش‌های جایگزینی الکتروفیلی قرار می گیرد. واکنش های رایج شامل نیتراسیون، سولفوناسیون و هالوژناسیون است.
پیوند هیدروژنی: گروه هیدروکسیل به این ماده اجازه می‌دهد تا پیوندهای هیدروژنی تشکیل دهد که به حلالیت آن در آب کمک می کند و نقطه جوش آن را نسبت به هیدروکربن‌های با وزن مولکولی مشابه افزایش می‌دهد.
اکسیداسیون: فنول بسته به شرایط می‌تواند به محصولات مختلفی از جمله کینون‌ها و کاتکول‌ها اکسید شود.
واکنش با بازها: فنول کومهو با بازهای قوی واکنش می‌دهد و نمک‌های فن اکسیدی را تشکیل می‌دهد که اغلب از خود فنول در آب حل می شوند.